چکیده مقاله
شیوه های همسرداری در سیره علوی و فاطمی
نوشته رویا کرمی
در شریعت مقدس اسلام، ازدواج مورد تأکید قرار گرفته است. ازدواج، روش پیامبر و محبوب ترین بنا نزد خداست. ازدواج موجب انس و آرامش، سرعت انسان در سیر تکاملی، تصحیح باورها و گذر از خودبینی و رسیدن به دیگردوستی و ایثار است. همچنین فراغتی فراهم میکند که انسان بیشتر به تحصیل علم و عبادت بپردازد، بقای نسل بشر را تضمین و سرکش ترین غریزه را با صحیح ترین روش تأمین میکند. تأخیر در ازدواج موجب آسیب روانی و محرومیت از لذت مشروع شده و انسان را در مرز سقوط به پرتگاه شهوات قرار میدهد. در صورت غفلت، ازدواج منشأ آفاتی از قبیل: گرفتاری به حرام، کوتاهی در انجام وظایف، عدم بردباری در مقابل بداخلاقی همسر و فرزندان و غفلت از خدا میباشد.
همسرداری و زندگی زناشویی در زیر سقف خانواده از مهم ترین سوژههای تحقیقی است که همه زنان و مردان باید با آن آشنا باشند. علی و فاطمه (علیهما السلام) به عنوان برترین مردان و زنان آفرینش برترین الگوی مؤمنان هستند که تأسی به آنها مایه کمال و رشد همه جانبه انسانهای ایمان مدار و فضیلت خواه است. مهمترین الگوهای شناختی زن و شوهر عبارتند از: تقوامداری در زندگی، نگاه عدالت محور به زندگی، نگاه هدفمند به زندگی مشترک، شناخت حقوق و اخلاق همسرداری و درک متقابل همسر که در زندگی حضرت علی و حضرت زهرا(علیهما السلام) به وضوح روشن است.
کلیدواژه ها: علی، فاطمه، سیره، ازدواج، خانواده.
|
[شنبه 1395-07-03] [ 12:18:00 ب.ظ ]
|
